HomeΕιδήσειςΑνατολήΑνοικτή επιστολή στον Πρόεδρο της Τουρκίας

Ανοικτή επιστολή στον Πρόεδρο της Τουρκίας

Ανοικτή επιστολή στον Πρόεδρο της Τουρκίας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

 

Σας απευθύνουμε την επιστολή αυτή ως πολίτες της Τουρκίας που έχουμε εξαναγκαστεί σε εκπατρισμό την περίοδο 1955-2003. Η Ομοσπονδία μας εκπροσωπεί όλους τους εκπατρισμένους Ρωμιούς της Πόλης που μηδενός εξαιρουμένου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την γενέτειρα του πόλη παρά την θέληση του.

Ξεκινήσαμε την προσπάθεια επικοινωνίας  με τις επίσημες αρχές της Τουρκίας αρχίζοντας με την επιστολή που σας είχαμε στείλει το 2008 και ακολούθησε η συνάντηση μας τον Μάϊο του έτους 2010.

Την περίοδο 2010-2018 έγιναν πολλές προσπάθειες προς τα Υπουργεία Παιδείας, Εσωτερικών και Εξωτερικών  από πλευράς μας για την επίλυση των προβλημάτων που έχουν προέλθει από πράξεις κυβερνήσεων πριν από την δική σας.

Υπήρξατε ο πρώτος ηγέτης της Τουρκίας που αρκετές φορές δημόσια αναγνωρίσατε τις αδικίες που έχουμε υποστεί όλη την περίοδο 1923 – 2003 με αποτέλεσμα ενώ με την ίδρυση της Ρεπουμπλικανικής Τουρκίας ο πληθυσμός μας στην Πόλη ήταν 130.000 σήμερα είναι μόλις 2.000 και ίσως λιγότερο, που ζει στην Πόλη.

Το 98%  της Κοινότητας μας είναι εκπατρισμένο σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.

Έχουμε δημόσια δηλώσει την αναγνώριση μας ότι έχετε προβεί σε θετικά μέτρα προς την Κοινότητα μας όπως:

 

– Καταργήσατε τo 2004 την Επιτροπή επί Μειονοτήτων (Azınlıklar Taali Komisyonu) που από το 1962 όταν ιδρύθηκε από τον τότε πρωθυπουργό Ισμέτ Ίνονου, έχοντας υπερεξουσίες, οργάνωσε και σχεδίασε σκληρά μέτρα κατά της Κοινότητας μας.

 

– Για πρώτη φορά άρθηκαν οι εντολές προς τους δικαστές να μην δικάζουν κατά τον νόμο και την συνείδηση τους, ενώ μέχρι τότε με εντολές της παραπάνω Επιτροπής οι δικαστές αναγκαζόταν να μην εφαρμόσουν τον νόμο με την επίκληση του  «εθνικού συμφέροντος».

 

– Για πρώτη φορά δείξατε τον πρέποντα σεβασμό προς τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη και το Πατριαρχείο ενώ συνέβαινε το αντίθετο μέχρι τότε.

 

– Προσπαθήσατε να λύσετε τις μεγάλες αδικίες που υπέστησαν τα Βακούφια μας ιδίως με την μαζική κατάσχεση των περιουσιών τους το 1974 με την επίκληση ότι τα μέλη των μειονοτήτων αν και είναι πολίτες της Τουρκίας όμως είναι και ξένοι. Βέβαια μόνο το 25% των κατασχεθέντων επιστράφηκε και στο θέμα αυτό υπάρχουν σοβαρές εκκρεμότητες, όπως τα 24 μαζμπούτ βακούφια μας αλλά και η κατάσχεση από μια οικογένεια απογόνων του Ευθύμ Ερένερολ στην συνοικία Καράκιοϊ 3 εκκλησιών μας.

 

– Για πρώτη φορά από το 1923 στην εκπατρισμένη Κοινότητα μας δόθηκε ανθρωπιστική βοήθεια στο Πρόγραμμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης μας την περίοδο 2018 – 2021 που μας βοήθησε σημαντικά στο να περιθάλψουμε τους συμπολίτες που είναι σε ένδεια που οφείλεται εν πολλοίς στις συνέπειες του βίαιου εκπατρισμού που έχουμε υποστεί.

 

– Την περίοδο 2014 – 16 υποστηρίχθηκαν προγράμματα μας για να επισκεφθούν την χώρα των προγόνων τους οι νέοι μας.

 

Όμως είμαστε υποχρεωμένοι να τονίσουμε ότι στο πιο σοβαρό πρόβλημα που είναι η επιβίωση της Κοινότητας δηλαδή το να έχει παρουσία στην Πόλη, δεν έχει υπάρξει καμιά ουσιαστική πρόοδος.

Σήμερα στην Κοινότητα μας που ζει στην Πόλη ο αριθμός των θανάτων κάθε χρόνο είναι περίπου 50 ενώ οι γεννήσεις είναι 5-10 το περισσότερο. Είναι προφανές ότι με τα δεδομένα αυτά σε μια δεκαετία η Κοινότητα μας θα αριθμεί μερικές εκατοντάδες. Επειδή κατά περιόδους θέτουμε ανοικτά το ερώτημα προς τους ιθύνοντες συνομιλητές μας στην Τουρκία: «θέλετε να επιβιώσει η Κοινότητα μας στην Πόλη» και λαμβάνουμε θετική απάντηση θεωρούμε υποχρέωση μας να τονίσουμε ότι η μόνη και μοναδική λύση για να μην συμβεί η πλήρης εξαφάνιση της Κοινότητας μας είναι να υπάρξουν ουσιαστικά κίνητρα για τον επαναπατρισμό νέων, υπό προϋποθέσεις όπως:

 

– Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ένα χάσμα 2 γενεών από τον αναγκαστικό εκπατρισμό  μας και επειδή κατά την περίοδο 1960 – 2003 υπήρξε συστηματική αφαίρεση των υπηκοοτήτων των μελών, είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις νέων μας που μπορούν να αποκτήσουν την υπηκοότητα με το παρόν νομικό πλαίσιο να είναι ένας από τους γονείς με τουρκική υπηκοότητα κατά την γέννηση ενός παιδιού.

 

– Μη έχοντας υπηκοότητα οι νέοι μας και με τις δυσκολίες απόκτησης άδειας παραμονής και εργασίας απογοητεύονται εύκολα και εγκαταλείπουν την προσπάθεια.

 

– Οι προτάσεις μας να δημιουργηθεί ένα ερευνητικό κέντρο σε τεχνολογικά θέματα ώστε οι επαναπατρισμένοι νέοι μαζί με γηγενείς να βρίσκουν εργασία δεν απαντήθηκε ποτέ.

 

– Ενώ έχουμε το δικαίωμα ως πολίτες της χώρας να ψηφίζουμε για τον Πρόεδρο της χώρας και την Βουλή μας απαγορεύεται να ψηφίσουμε στα Βακούφια μας που είναι και δημιουργήματα των προγόνων μας και πολλοί από εμάς τα υποστηρίζουμε σε συνεχή βάση.

 

– Το μεγαλύτερο Βακούφι μας το Βαλουκλή έχοντας για 32 χρόνια μια μη-εκλεγμένη διοίκηση κατά παράβαση των νόμων του Κράτους έχει κρατήσει αρνητική στάση προς όλους συμπολίτες μας που αιτήθηκαν να εργασθούν στο Ίδρυμα αυτό. Έχουμε πολλά παραδείγματα αιτήσεων από ιατρούς που το πτυχίο τους αναγνωρίστηκε από την Τουρκία αλλά ποτέ δεν απαντήθηκαν οι αιτήσεις τους από το Βακούφι Βαλουκλή.

 

– Οι προτάσεις μας για πρόσληψη σε δημόσιες υπηρεσίες μελών της Κοινότητας μας δεν εξετάστηκε ποτέ, που δείχνει ακόμα ότι ο διορισμός ενός χριστιανού σε δημόσια θέση (εκτός πανεπιστημίων) παραμένει ζήτημα ταμπού σε αντιλήψεις ορισμένων ιθυνόντων, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1860-1908.

 

– Ο πρόσφατος Κανονισμός εκλογών στα Βακούφια μας υπήρξε ιδιαίτερα σκληρός προς την Κοινότητα μας αφού μόνο στην περίπτωση μας ίσχυσε η αδυναμία ψήφου σε όλα τα Βακούφια.

 

Είναι σε όλους γνωστό ότι τραύματα όπως των γεγονότων της 6-7/9/1955 που συμπληρώθηκαν 68 χρόνια, η αφαίρεση κάθε αστικού δικαιώματος με μυστικά διατάγματα και ο αναγκαστικός εκπατρισμός σε μια κοινότητα, όσα χρόνια και να περάσουν, όχι μόνο δεν ξεχνιέται αλλά και μεταδίδεται στις επόμενες γενιές.

Για τον λόγο αυτό το ζητούμενο από τις αρχές του Κράτους είναι οι πρωτοβουλίες που θα εξασφαλίσουν την αναζωογόνηση μιας κοινότητας όπως η δική μας.

 

Συγκεκριμένα ζητάμε:

1- Να αντιμετωπιστεί το θέμα της απόκτησης υπηκοότητας σε απογόνους γεννηθέντων στην Τουρκία πέρα από τους περιορισμούς που σήμερα υφίστανται για την απόκτηση υπηκοότητας της Τουρκίας. Ως ενδιάμεση λύση θα μπορούσε γίνει ειδική ρύθμιση με διατάξεις που αφορούν τις άδειες παραμονής και εργασίας.

 

2- Την διαμόρφωση ενός προγράμματος επιστροφής της νέας γενιάς με ειδικά μέτρα όπως:

(α) Διαμόρφωση και χρηματοδότηση από την Τουρκία ειδικού Προγράμματος του Επαναπατρισμού νέων των οποίων οι γονείς πρόγονοι κατάγονται από την Πόλη/Ίμβρο/Τένεδο. Οι διαδικασίες του παλαιότερου Προγράμματος «Yurda Dönüş Araştırma Burs Programι» του Υπουργείο Βιομηχανίας και Τεχνολογίας προσαρμοσμένο στην περίπτωση μας μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμο οδηγό.

(β) Διαμόρφωση ειδικού Προγράμματος για την χορήγηση υποτροφιών σε νέους να σπουδάσουν σε Πανεπιστήμια της Τουρκίας.

(γ) Την συνεργασία με κρατικό Πανεπιστήμιο ή Ερευνητικό Κέντρο για την ίδρυση ενός νέου ερευνητικού – αναπτυξιακού κέντρου όπου θα απασχολούνται ορισμένοι από τους επιστρέφοντες νέους…

 

3- Για όσα μέλη της εκπατρισμένης κοινότητας διατηρούν δεσμούς με την Κοινότητα της Πόλης η συμμετοχή τους στις εκλογές των Βακουφίων.

 

4- Τον ορισμό αρμόδιας αρχής που θα επιλύει προβλήματα του επαναπατρισμού ανεξάρτητα ηλικίας και στην οποία θα δοθεί η δυνατότητα με απόφαση σας να λύνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται.

 

ΣΗΜ.: Η επιστολή συντάχθηκε στην τουρκική γλώσσα

 

 

Αυτό το διαβάσατε;

Η αναγέννηση ενός ρωμαίικου παρθεναγωγείου

Κοινοποίηση με:
Βαθμολογία άρθρου

anatoli-@otenet.gr

Χωρίς σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.