HomeTo Κοινόν«Πιστεύω πως έδωσα μηνύματα ανθρωπιάς»

«Πιστεύω πως έδωσα μηνύματα ανθρωπιάς»

«Πιστεύω πως έδωσα μηνύματα ανθρωπιάς»

 

 

 

 

Από τον κα Ήβη Κομνηνού λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

 

Aγαπητέ φίλε Γρηγόρη,

 

Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για το άρθρο σου που δημοσίευσες στην Ανατολή «Μάθημα ανθρωπιάς και ειρηνικής συμβίωσης από μια Πολίτισσα» που αναφέρεται στο όνομα μου.

Αποφάσισα να διαθέσω τα έσοδα από τις πωλήσεις του τουρκικού μου βιβλίου  “Uzaktaki Yakın:İstanbul” (Η Μακρινή Κοντινή Κωνσταντινούπολη),  σε μορφωτικά, εκπαιδευτικά προγράμματα για τους νέους της Τουρκίας, που είναι και το μέλλον  του τόπου.

 

Με χαροποιεί η  επιβράβευση αυτής της πράξης μου και στην Ελλάδα σήμερα. Ο λόγος είναι ότι όταν το ανακοίνωσα στο οικείο μου περιβάλλον, αλλά και σε φίλους, η αντίδραση ήταν ‘ξεχνάς τι μας έκαναν;’  ‘αναγκαστήκαμε να φύγουμε’ ή ότι ‘ξεχνάς ότι μας έδιωξαν’… Ήταν αντιδράσεις που με στεναχώρησαν, αλλά δεν με επηρέασαν τόσο ώστε να ξεφύγω από τον σκοπό μου.

Σίγουρα δεν ξεχνώ τις συνθήκες που πέθαναν οι παππούδες μου, το βαρλίκι τα Σεπτεμβριανά, τις απελάσεις, το `74 , και άλλα πολλά. Τραυματίστηκαν οι δικοί μου, τραυματίστηκα και εγώ από αυτά. Δεν μπορώ όμως  εξ αιτίας των θλιβερών γεγονότων να διαγράψω μια και έξω τον τόπο που γεννήθηκα, μεγάλωσα και έζησα για κάποια χρόνια.

 

Πιστεύω πως όλοι μας θα πρέπει να προσπαθήσουμε, ώστε η νέα γενιά των Ρωμιών, που γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ, να πλησιάσει τον τόπο καταγωγής της, να σκεφτεί τρόπους που θα την ενώσει με αυτήν, να δημιουργήσει έδαφος για κοινές σχέσεις μαζί της, δείχνοντας καλή θέληση. Η θετική ανταπόκριση έστω και αν αργήσει θαρθεί με την σειρά της.

Αυτή η νέα γενιά, οι απόγονοι ημών που γεννηθήκαμε στην πανέμορφη Πόλη, σήμερα δυστυχώς είναι απομακρυσμένη από τις ρίζες της. Προφανώς και η ζωή με τις δυσκολίες της συνετέλεσε σε αυτό.

 

Έγραψα ένα τουρκικό βιβλίο, για αυτόν τον σκοπό. και δεν διαψεύστηκα στις προσδοκίες μου, από την αποδοχή που είδα. Πιστεύω πως έδωσα μηνύματα ανθρωπιάς στους νέους εκεί. Εξ’ άλλου η αγάπη που είδα δεν μου δημιουργεί καμία αμφιβολία γι’ αυτό.

 

Σειρά έχει το ελληνικό μου: «ΑΔΑΠΑΖΑΡ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΎΠΟΛΗ,  Δεσμοί Ζωής και Κινηματογράφος», που θα κυκλοφορήσει σε σύντομο διάστημα.

Το δεύτερο τουρκικό μου βιβλίο “Uzaktaki Yakın: Anadolu” (Η μακρινή κοντινή Ανατολία), θα κυκλοφορήσει και αυτό μέσα στο 2023.

Θα είναι αφιερωμένο σε όλους τους Ανατολίτες του κόσμου, όλων των θρησκειών, όπου και αν ζουν, σε αυτούς που έχουν ξεχαστεί μακριά από τις ρίζες τους, από τον τόπο καταγωγής τους  με την ελπίδα να τους αφυπνίσω, ώστε βήμα βήμα να πλησιάσουν, να ενδιαφερθούν, να ψάξουν πληροφορίες για αυτές.

Να τους γνωρίσω, συγχρόνως και τον βίο τριών Ρωμιών ανδρών από την Ανατολία, που κέρδισαν αναγνώριση τον 19ο, και τον 20ο αιώνα, των οποίων το όνομα συνεχίζει να είναι στο προσκήνιο και στις ημέρες μας, στον τόπο καταγωγής τους.

 

Ευχαριστώ και πάλι

Ήβη Ηλιάδη Κομνηνού

 

 

Διαβάστε επίσης:

Μάθημα ανθρωπιάς και ειρηνικής συμβίωσης από μια Πολίτισσα

 

Κοινοποίηση με:
Βαθμολογία άρθρου

anatoli-@otenet.gr

Χωρίς σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.