Από την αναγνώριση των λαθών ξεκινά η διόρθωση πορείας
7 Νοεμβρίου 2025.
Τον τελευταίο καιρό στους κόλπους της Πολίτικης Ρωμηοσύνης διεξάγεται ένας άτυπος διάλογος, με επίκεντρο τους θεσμούς της Κοινότητας.
Πρόκειται για άτυπο, διότι δεν γίνεται σε κάποιο κοινό βήμα, όπως κάποιο συνέδριο, με απευθείας ανταλλαγή επιχειρημάτων. Αλλά δια μέσου των μέσων ενημέρωσης και της κοινωνικής δικτύωσης.
Παρά ταύτα το γεγονός ότι κάποιοι Πολίτες εκφράζονται δημόσια, είναι θετικό. Είναι μια ένδειξη ότι η Ρωμαίικη Κοινότητα αν και περιήλθε σε κατάσταση νεκρικής ακαμψίας, υπάρχουν κύτταρα που είναι ζωντανά και αντιδρούν στα ερεθίσματα.
Το αρνητικό με τον άτυπο διάλογο, είναι ότι υπάρχει κίνδυνος να μην οδηγήσει πουθενά. Ένας διάλογος για να είναι αποτελεσματικός πρέπει να είναι συντεταγμένος και να έχει μια εποικοδομητική κατάληξη.
Από την άποψη αυτή η πρωτοβουλία – έκκληση της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών (Οι.Ομ.Κω.)*, για συζήτηση των ζωτικών προβλημάτων της Πολίτικης ομογένειας, είναι θετική. Και με μια καλή προετοιμασία, μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Όταν λέμε ‘προετοιμασία’, εννοούμε την προσπάθεια να πειστούν οι Ρωμηοί Πολίτες, που κατέχουν διοικητικές θέσεις στα ευαγή ιδρύματα, να συμμετάσχουν σε αυτή την διαδικασία.
Η «Ανατολή» συνεπής στην αποστολή της να ενθαρρύνει και να δίνει βήμα στον δημόσιο διάλογο, για τα ζωτικά προβλήματα της Πολίτικης Ρωμηοσύνης, δημοσιεύει τρία άρθρα. Και τα τρία δημοσιεύτηκαν στην Πολίτικη «Απογευματινή» σε διαφορετικές ημερομηνίες. Το πρώτο είναι του κ. Γιάννη Σκαρλάτου. Το δεύτερο, του κ. Παντελή – Λάκη Βίγκα. Το τρίτο του κ. Νίκου Κεφάλα.
Στο τέλος δημοσιεύουμε τους τρεις συνδέσμους, όπου μπορείτε να διαβάσετε χωριστά το κάθε άρθρο. Όμως δεν θα αποφύγουμε την πρόκληση, να γράψουμε μερικά σχόλια για τα τρία άρθρα.
Ο κ. Γ. Σκαρλάτος είναι ένας έγκριτος πανεπιστημιακός δάσκαλος, καταξιωμένος στον ακαδημαϊκό χώρο. Το έναυσμα για την παρέμβαση του ήταν σειρά άρθρων στην Απογευματινή του κ. Συμεών Σολταρίδη, προέδρου της Κοινότητας Παναγίας Μπαλίνου, με την πρόκληση ότι “η σιωπή δεν είναι χρυσός”. Ο κ. Σκαρλάτος αναφέρεται στην κατάσταση των ομογενειακών ιδρυμάτων και κάνει εύστοχες παρατηρήσεις. Ιδιαίτερα η αναφορά του στην εκπαίδευση θα πρέπει να διαβαστεί με προσοχή από τους αρμοδίους των ομογενειακών σχολείων. Πόσο μάλλον επειδή πρόκειται για γονέα που εμπιστεύτηκε τα παιδιά του στο ομογενειακό εκπαιδευτικό σύστημα.
Ο κ. Σκαρλάτος αναφέρεται στην απουσία αυτοκριτικής από τους αρμοδίους της εκπαίδευσης. Όμως και η κοινωνία στην οποία απευθύνεται θα ανέμενε από τον ίδιο μια εξήγηση. Πώς δικαιολογεί την συμμετοχή του επί χρόνια (από το 1991) στη δοτή και παράτυπη διοίκηση του Νοσοκομείου Βαλουκλή;
Ο κ. Βίγκας διακρίνεται για την αναλυτική και διεισδυτική ‘ανάγνωση’ της Ρωμαίικης κοινωνικής πραγματικότητας. Το άρθρο του είναι μια ‘ακτινογραφία’ της κοινότητας μας. Και ο κ. Βίγκας όπως ο κ. Σκαρλάτος αναφέρεται στην ανάγκη αυτοκριτικής στους κόλπους της Πολίτικης Ρωμηοσύνης.
Επίσης ο κ. Βίγκας αναφέρεται στην προβληματική λειτουργία των θεσμών μας, ιδιαίτερα στην αδυναμία λήψης συλλογικών αποφάσεων.
Οι αναφορές του κ. Βίγκα επιβεβαιώνουν τον προβληματισμό που αναπτύξαμε στο άρθρο μας με τίτλο «Οι χαμένες ευκαιρίες… το ορατό Τέλος». (βλ. https://anatolinet.gr/oi-chamenes-eykairies-to-orato-telos/)
Ο ίδιος αναφέρεται και στην αλλοίωση της Ελληνορθόδοξης Ρωμαίικης ταυτότητας. Πρόκειται για μια εξέλιξη που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Όμως δεν πρόκειται για εξέλιξη που συμβαίνει παρά την θέληση μας. Γίνεται με την ανοχή και την αποδοχή μας!
Το άρθρο του κ. Κεφάλα αναδεικνύει ένα θέμα, που έχουμε αναφέρει σε κάθε ευκαιρία και από την «Ανατολή». Οι κοινότητες μας στην Πόλη και τα ευαγή ιδρύματα, δεν υποστήριξαν την παλιννόστηση απογόνων εκπατρισμένων Κωνσταντινουπολιτών. Έκλεισαν τα αυτιά στις απεγνωσμένες εκκλήσεις της Οι.Ομ.Κω. να οργανωθεί η δημογραφική ενίσχυση της ομογένειας στην Πόλη, με Ελληνορθόδοξους από το εξωτερικό.
Δυστυχώς η ιστορική ευκαιρία της περιόδου μετά το 2006 χάθηκε και τώρα βλέπουμε την ραγδαία αλλοίωση της ομογενειακής ταυτότητας.
Κοινό σημείο και των τριών άρθρων είναι η αναφορά στην αυτοκριτική.
Η αυτοκριτική θα πρέπει να ξεκινά από τον εαυτό μας και αφορά όλους όσοι άσκησαν και ασκούν εξουσία στην Ρωμαίικη Κοινότητα, με τις αποφάσεις και τις παραλήψεις τους.
Επίσης να έχουμε υπόψιν μας ότι η αυτοκριτική είναι πράξη των γενναίων και ανιδιοτελών.
Αν θέλουμε να προσφέρουμε έστω ελάχιστα στο παρόν και το μέλλον της Πολίτικης Ρωμηοσύνης, ας ξεκινήσουμε αναγνωρίζοντας τα λάθη μας και να προχωρήσουμε σε διορθωτικές κινήσεις, μήπως και καταφέρουμε να αποτρέψουμε το διαφαινόμενο τέλος!
«Ανατολή»
* https://anatolinet.gr/ekklisi-dialogoy-gia-to-mellon-tis-politikis-romiosynis/
1) Επακόλουθο σε Α-πολίτικη πολιτική, καταστρεπτική!
Του Καθ. Γιάννη Σκαρλάτου
https://anatolinet.gr/epakoloytho-se-a-politiki-politiki-katastreptiki/
2) Αυτοκριτική ή Αποτυχία;
Του Παντελή – Λάκη Βίγκα
https://anatolinet.gr/aytokritiki-i-apotychia/
3) Αποτυχία και αυτοκριτική
Του Οδ. Νικολάου Κεφάλα
https://anatolinet.gr/apotychia-kai-aytokritiki/
Αρχική φωτογραφία: Στιγμιότυπο από παλαιότερη σύσκεψη του Συνδέσμου Υποστήριξης Ρωμαίικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων. Τα κοινοτικά ιδρύματα σε ποιο βαθμό στηρίζουν τον συντονιστικό φορέα της Πολίτικης ομογένειας;
Διαβάστε κι αυτά:
